Stedelijk Onderwijs

Iedereen helemaal op zijn plek.

Dromen van mensen

Stedelijk Onderwijs Antwerpen - Dromen - Cursist Tapdans  Stedelijk Onderwijs Antwerpen - Docent Academie Merksem Stedelijk Onderwijs Antwerpen - Cursist Saxofoon
Stedelijk Onderwijs Antwerpen - Leerkracht SL Meir Stedelijk Onderwijs Antwerpen - leerling vliegtuig  Stedelijk Onderwijs Antwerpen - Leerling Land Van Nu 
Stedelijk Onderwijs Antwerpen - leerling De Leerexpert Stedelijk Onderwijs Antwerpen leerling Hardenvoort Stedelijk Onderwijs Antwerpen leerling Stedelijk Lyceum Olympiade Stedelijk Onderwijs Antwerpen ex-leerling Encora Ben


Leeloo

Leeloo-Lisa, 9 jaar, leerling basisschool Aan de Stroom

"Ik wil heel graag beroemd zijn en op een podium staan."

Leeloo-Lisa zit in het 5de leerjaar in basisschool Aan de Stroom. “Ik wil later graag juf worden van het eerste leerjaar omdat ik graag met kinderen wil werken. Ik vind het leuk wat mijn juffen elke dag op school doen. Mijn school is echt heel tof. Er zijn veel leuke juffen en meesters. 

Maar mijn echte droom is om een bekende zangeres te worden. Ik wil heel graag beroemd zijn, op een podium staan en optreden voor veel mensen. Drie keer per week ga ik naar de Academie waar ik gitaar leer. Mijn tweede droom is om naar Amerika te gaan. Dan kan ik mijn nichtje eens zien. Amerika lijkt me een cool land."

^ Terug naar boven


AshenAshen,12 jaar, leerling in Stedelijk Lyceum Hardenvoort

"Het allerbelangrijkste is om de juiste studierichting te kiezen."

Ashen loopt school in het Stedelijk Lyceum Hardenvoort. Ze houdt van wetenschappen en techniek. Ze is best handig en wil later nog verder studeren. Ashen vindt de school belangrijk. "Het allerbelangrijkste is om de juiste studierichting te kiezen. Als je de verkeerde keuze maakt, snap je er niks van en kan je later niet worden wat je wilt. Vroeger droomde ik ervan om sporter te worden. Maar eigenlijk kan je dat evengoed in je vrije tijd doen. Nu voetbal ik in een club na school. "

^ Terug naar boven


JorisJoris, 34 jaar, leerling muziekacademie 

"Als amateurmuzikant kan je ook best wat bereiken en ik speel als ik zin en tijd heb."

In de plaatselijke harmonie kreeg de 8-jarige Joris een saxofoon toegestopt en zo groeide zijn passie voor muziek. Nadien leerde hij ook trombone spelen. Hij verfijnde zijn technieken in de academie en volgde verschillende opleidingen in de jazzafdeling. Ooit droomde hij ervan om beroepsmuzikant te worden, maar vandaag vindt hij voldoening in het optreden met een big band. “Als amateurmuzikant kan je ook best wat bereiken en ik speel als ik zin en tijd heb. Dat laatste is geen evidentie sinds de geboorte van mijn dochter en de renovatie van mijn huis". Als Joris niet regelmatig oefent op zijn prachtige sax, verliest hij zijn toon. De spieren verslappen en dan moet je terug van nul beginnen. Zijn saxofoon is overigens een Amerikaans exemplaar uit de jaren 50 (The Martin, Medalist) . Hoe vaker er op gespeeld wordt, hoe beter het klinkt. De passie van Joris voor muziek hoor je trouwens in elke noot. 

^ Terug naar boven


BartBart, 42 jaar, leerlingenbegeleider De Leerexpert

"Maar mijn hart ligt in het buitengewoon onderwijs."

Na een verrijkende stage in een buitengewone school, koos Bart er resoluut voor om les te geven aan kinderen met een beperking. Hij had het er zelfs voor over om dagelijks 180 km te pendelen tussen Limburg en Antwerpen. Vandaag werkt Bart nog steeds in De Leerexpert. Hij verhuisde ondertussen wel naar Antwerpen en bouwde er zijn leven uit. “Mijn grote droom was eigenlijk om acteur te worden. Ik heb in allerlei gezelschappen gespeeld en doe af en toe nog gastrollen voor tv-series. Maar mijn hart ligt in het buitengewoon onderwijs. Ik haal zoveel voldoening uit de kleine stapjes die we zetten met onze leerlingen.”  

^ Terug naar boven


Anke en DaimyAnke en Demy, leerlingen De Leerexpert

"We zijn als hun tweede thuis en doen er alles aan om die veilig en knus te maken."

Kinderen zoals Anke en Demy zijn ongedwongen. Ze zijn steeds zichzelf. Dat maakt het zo fijn en ontwapenend. Bart wil ook helpen aan het verwezenlijken van hun dromen. Bart: “Heel veel dingen liggen niet zomaar in het bereik van onze leerlingen. Ik grijp elke kans aan om hen dichter bij hun dromen te brengen. Is dat voetbal? Dan proberen we een keertje naar een stadion te gaan met de klas. Daimy, Anke en de andere leerlingen zitten een groot stuk van hun jonge leven bij ons. We zijn als hun tweede thuis en doen er alles aan om die veilig en knus te maken. Ook Daimy of Anke willen zich nuttig voelen in onze samenleving. We zoeken samen naar een plek waar ze zichzelf kunnen zijn en gewaardeerd voelen. “

^ Terug naar boven


VinceVince, 6 jaar, leerling Land van Nu

"Ik wil graag archeoloog worden!"

Vince zit in het eerste leerjaar in het Land van Nu. De schrijfletters leren vindt hij leuk, ook al is de ‘K’ heel moeilijk. Als Vince mocht kiezen, ging hij toch liever naar de kleuterschool. Daar mocht hij meer spelen en moest hij geen huiswerk maken. Want aan huiswerk heeft hij een hekel. Vince droomt ervan om wereldkampioen te worden. In wat maakt eigenlijk niet zo veel uit, als het maar iets snel is zoals de motorcross. “Ik heb al een beetje ervaring want ik ga vaak fietsen met mijn papa. Maar ik heb nog dromen: archeoloog worden bijvoorbeeld. Ik hou van skeletten en dino’s en heb al eens een echt bot gevonden. Ik ben wel een beetje een gekkerd. Ik spring vaak op mijn papa. Dus misschien moet ik maar eerder clown worden dan wereldkampioen.”

^ Terug naar boven


Leerling tapdansIrena Fockedey, 70 jaar, leerling tapdans

"Ik volg nog steeds elke week les op de academie!"

Irena groeide als kind op in Duitsland, nadien verhuisde ze met haar familie naar Congo. Daar volgde ze les op een Franstalige school. Ze droomde ervan om een topsporter te worden. Ze was best goed in sport, maar er waren toen weinig mogelijkheden om zich in sport te verdiepen. Irena bleek ook danstalent te hebben. Heel af toe mocht ze tijdens een bal met haar vader dansen. Haar moeder danste immer niet graag. “Mijn vader was een natuurtalent. Hij kon tapdansen als geen ander. Dat heeft me aangezet om zelf tapdansen te volgen. Ik heb heel veel geleerd van mijn allereerste tapdansleraar Harry Verrijckt. Hij was een icoon in de Antwerpse dans- en theaterwereld. Ik volg nog steeds elke donderdag les op de academie. Ook Frank is een schitterende leerkracht. We maken veel plezier. Ik hoop dat mijn knieën en voeten het nog lang uithouden. Sport en dans zijn mijn passie gebleven, daar staat geen leeftijd op!"

^ Terug naar boven


Frank leraar tapdansFrank De Peuter, 50 jaar, dansleerkracht stedelijke academie

"Ik zie het als mijn taak om kinderen en volwassenen te besmetten met de dansmicrobe."

Frank was als kind al een creatieve duizendpoot. Hij had dan ook veel hobby's: piano spelen, paardrijden, tekenen... Op zijn 14 wilde hij ook leren dansen. Maar als jongen alleen durfde hij geen les te volgen en dus moest zijn zus mee naar de dansgroep van Kindervreugd. Tijdens hun optreden in de Sinterklaasshow zag Frank een aantal jongens van de Balletschool aan het werk. Hij was jaloers en wilde dat ook. Toch duurde het tot na zijn studies tuinarchitectuur voordat Frank zich inschreef in het Hoger Instituut voor dans. “Het was afzien. Plots moest ik elke dag urenlang dansen. Maar ik volhardde en slaagde erin mijn droom waar te maken. Dans nam mijn leven over. Ik rolde in de showbizz en combineerde dat als dansleraar aan de academie. Sinds een 6-tal jaren doe ik het rustiger aan en ben ik voltijds leerkracht. Ik zie het als mijn taak om kinderen en volwassenen te besmetten met de dansmicrobe. Het is heerlijk om een passie door te geven.”

^ Terug naar boven


Leraar vliegtuigtechniekenBjorn Steenbeke, 41 jaar, leerkracht vliegtuigtechnieken

"Leerlingen komen me na afstuderen soms bedanken omdat ik hen steeds ben blijven aanmoedigen!"

Bjorn heeft net als Robin van kleinsaf aan een passie voor luchtvaart. Hij werkte jarenlang als technieker bij Sabena. Toen kreeg hij de mogelijkheid om in het onderwijs te stappen. De combinatie luchtvaart en lesgeven bleek een ideale job. “Al mijn leerlingen hebben een passie voor vliegtuigen, ze zijn gemotiveerd en motiveren elkaar nog meer. De leerstof is best zwaar, maar wel erg boeiend. Alles verandert erg snel. We volgen een Europees leerplan en richtlijnen. Als de jongeren afstuderen kunnen ze sowieso in de sector terecht. Ze zijn dan in staat alle onderdelen van een vliegtuig te repareren. Onze leerlingen zijn dan ook gegeerd op de arbeidsmarkt. Sommigen studeren verder voor piloot. Achteraf komen ze me soms bedanken omdat ik hen steeds ben blijven aanmoedigen, ook in moeilijke momenten. Het is fijn zoiets te horen!“

^ Terug naar boven


Robin, leerling vliegtuigRobin Coenjaerts, 16 jaar, leerling vliegtuigtechnieken

"In mijn vrije tijd leer ik samen met mijn vader vliegen."

De luchtvaartmicrobe is er bij Robin al altijd geweest. Dat komt deels door zijn  vader die al 20 jaar als hobby vliegt en in de luchtvaartsector werkt. Robin zijn grote droom is helikopterpiloot worden. Daarom koos hij recent voor de richting vliegtuigtechnieken. Deze opleiding brengt hem dichter bij zijn droom. "Hier leer ik alles wat ik nodig heb om technieker te worden, maar het is ook een goede basis voor de opleiding piloot. Onze praktijklessen zijn in de luchthaven van Antwerpen. We sleutelen aan echte vliegtuigen. We worden er zelfs een beetje beschouwd als echt luchtvaartpersoneel. In mijn vrije tijd leer ik samen met mijn vader vliegen. Hiervoor volg ik op zaterdag een theoretische opleiding. Luchtvaart is gewoon mijn passie. Het leuke is dat ik die kan delen met al mijn klasgenoten én leerkrachten."

^ Terug naar boven


Debby leerling verpleegkunde stedelijk lyceum olympiadeDebby Horemans, 17 jaar leerling verzorging Stedelijk Lyceum Olympiade

"Het leuke is dat de kleintjes je vrij snel aanvaarden en aanhankelijk zijn."

Dierenarts worden was de grote droom van Debby, ook als wist ze dat ze daarvoor niet de capaciteiten had. Ze ging schoonheidszorg studeren. Op een keer hoorde ze haar neef toevallig praten over zijn opleiding verzorging. Die studierichting leek Debby wel wat en in het vijfde leerjaar stapte ze over naar verzorging in het Stedelijk Lyceum Olympiade. “Ik doe nu af en toe stages in woonzorgcentra, kinderdagverblijven en in de thuiszorg. Zo moet ik ontdekken welke sector mij het beste ligt. Het leuke aan de job van kinderverzorgster is dat de kleintjes je vrij snel aanvaarden en aanhankelijk zijn, ook al testen ze in het begin natuurlijk  je grenzen af. Toch werk ik ook graag met oudere mensen. Volgend jaar moet ik een keuze maken. Maar mijn echte droom is om verder te studeren in verpleegkunde. Mijn leerkrachten motiveren me om deze grote stap te zetten. Dat gebeurt zeker niet in alle scholen. Op onze school kijken ze naar waar je goed in bent en motiveren je zo. Let op, ze zijn wel eerlijk! "

^ Terug naar boven


benBen, ex-cursist Encora

"Ik droomde van een tweede kans"

Ben werkte als magazijnier en had niet veel andere mogelijkheden omdat hij geen diploma had. Hij stopte op zijn 18 namelijk met de school en dacht het zo wel te redden. Hij besefte dat hij beter een diploma zou halen en schreef zich in bij Encora, het stedelijk volwassenenonderwijs. Hij volgde een opleiding webdesign. Ben slaagde en schreef in het  bedrijf waar hij magazijnier was een interessante vacature uit. Het bedrijf was bezig met het opstarten van een webshop en had hiervoor een content manager nodig. "Ik heb me hiervoor aangeboden en na een paar sollicitatie rondes hebben ze voor mij gekozen.  Ik heb nu een boeiende en niet onbelangrijk, beter betaalde job dan wanneer ik magazijnier was. Elke dag leer ik nu wel iets nieuws bij en omdat wij in onze marketing afdeling maar met twee zijn doe ik veel ervaring op in verschillende vakgebieden. Dit geeft me dan ook de mogelijkheid om verder door te groeien en dit had niet kunnen gebeuren als ik geen tweede kans had gekregen.”