Inge Mertens

“Directeur zijn is niet altijd vanzelfsprekend, maar wel boeiend”

Inge Mertens, Directeur stedelijke basisschool Klavertjevier, Berchem

Inge Mertens in een nieuw team

“Na twaalf jaar als directeur in mijn vorige school, voelde ik dat het tijd was voor iets nieuws. Sleur was het niet, maar het werd wel routine en dat is niets voor mij. Zo kwam ik een jaar geleden in deze school terecht. Nadat ze hier op korte tijd verschillende directeurs hadden gekend, was het team 

eerst wat argwanend. Ik trof een schip zonder kapitein aan. Een uitdagende situatie dus, maar ik ben niet de vrouw die daarvan wakker ligt. In het begin observeerde ik vooral en hield met iedereen persoonlijke gesprekken. Maar ook vandaag wil ik aanspreekbaar zijn, dat vind ik heel belangrijk.

Andere dynamiek in andere school 

Ik ervaar mijn overstap als heel positief, ik ben echt tevreden. Meer zelfs: het is de beste stap die ik ooit zette. Dat heeft niets te maken met m’n vorige school, daar was ik ook heel graag. Maar andere mensen, een ander team, een andere dynamiek: dat doet iets met een mens. Met meer dan honderd scholen biedt het stedelijk onderwijs voldoende mogelijkheden als je een andere job wilt. Tegelijk is de organisatie ook weer niet zo groot dat je elkaar niet kent. Er wordt sterk ingezet op interne mobiliteit. Toen ik aangaf dat ik na twaalf jaar openstond voor iets anders, stelden ze me deze job voor. Kansen komen er, je moet ze willen grijpen.

Met mijn ervaring voelde ik niet zo veel nood aan ondersteuning. Maar voor nieuwe directeurs is er voldoende begeleiding. Denk maar aan ondersteuning binnen de scholengemeenschap, maar ook aan cursussen en begeleiding door een mentor. Ik werd directeur op mijn 32, dat is vrij jong. Maar mijn leeftijd vormde nooit een bezwaar. Ik kon gelukkig altijd terugvallen op een sterk netwerk. Mijn man heeft thuis veel opgevangen, want dit is absoluut geen 9-to-5-job. Er kan heel wat op je weg komen: de zekeringen die springen, een kind dat naar het ziekenhuis moet, een boze ouder, een collega die overstuur is. Je weet ’s ochtends waaraan je begint, maar nooit waar het stopt. Dat is niet altijd vanzelfsprekend, maar wel heel boeiend.

Lees andere verhalen van collega's